حکمتی از گلستان ...‏
حکیمی را پرسیدند: چندین درخت نامور که خدایِ عزّوجل آفریده است و برومند، هیچ یک را آزاد نخوانده اند مگر سرو را که ثمره ای ندارد. در این چه حکمتست؟
گفت: هر درختی را ثمره معین است که به وقتی معلوم به وجود آن تازه آید و گاهی به عدم آن پژمرده شود. و سرو را هیچ ازین نیست و همه وقت خوشست؛ و اینست صفت آزادگان.
برآنچه می گذرد دل منه که دجله بسی

پس از خلیفه بخواهـد گـذشت در بغداد
گرت زدست برآید چو نخـل باش کریم

ورت ز دست نیاید، چو سرو باش آزاد

من به دوستانم گفتم

شیشه احساس دارد ,

آنها خنديدند.

ولي خودم ديدم درروز سرد باراني   

وقتي روي شيشه نوشتم تنهايم

برايم گريست

هیچکس را تمسخر مکن

شب ندارد سر خواب

شاخ مایوس یکی پیچک خشک

پنجه بر شیشه ی در می ساید

من ندارم سر یاس

زیر بی حوصلگی های شب از دورادور

ضرب آهسته ی پاهای کسی می آید.

------------------------------------------------------------------

بنویس بابا مثل هر شب نان ندارد

بنویس سارا به سین سفره مان ایمان ندارد

                                       بعد از همان تصمیم کبری ابرها هم  

یا سیل می بارد و یا باران ندارد

بابا انار و سیب و نان را می نویسد

حتی برای خواندنش دندان ندارد

                                          انگار بابا همکلاس اولی هاست

هی می نویسد این ندارد آن ندارد

بنویس کی آن مرد در باران می آید  

این انتظار خیسمان پایان ندارد.

ایمان برادر گوش کن نقطه سر خط

بنویس بابا مثل هر شب نان ندارد.